საქართველოს ეროვნული მუზეუმი

საქართველოს ეროვნული მუზეუმი 2004 წლის 30 დეკემბერს ჩამოყალიბდა, როგორც სტრუქტურული, ინსტიტუციური და სამართლებრივი რეფორმის ნაწილი. მისი დაარსებიდან მას დავით ლორთქიფანიძე ხელმძღვანელობს.

გაერთიანებაში შედის სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმი, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი ფილიალებით, ეთნოგრაფიის ღია ცის ქვეშ მუზეუმი, საბჭოთა ოკუპაციის მუზეუმი, თბილისის ისტორიის მუზეუმი, სამცხე-ჯავახეთის ისტორიის მუზეუმი ახალციხეში, დმანისის ისტორიისა და არქეოლოგიის მუზეუმ-ნაკრძალი, ვანის არქეოლოგიური მუზეუმ-ნაკრძალი, სვანეთის ისტორიისა და ეთნოგრაფიის მუზეუმი მესტიაში, სიღნაღის მუზეუმი, ბოლნისის მუზეუმი და პალეობიოლოგიის ინსტიტუტი.

გაერთიანების ყველაზე ძველი ნაწილი სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმია. ის რუსეთის საიმპერატორო გეოგრაფიული საზოგადოების კავკასიის განყოფილების მუზეუმიდან იზრდება, რომელიც 1852 წლის 10 მაისს დაარსდა.

1865 წელს, გერმანელი მკვლევარის გუსტავ რადეს ინიციატივით, ის კავკასიის მუზეუმად იქცა. 1919 წელს, დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, საქართველოს მუზეუმად გადაერქვა, 1947 წელს კი ისტორიკოს სიმონ ჯანაშიას სახელი მიენიჭა. 2004 წელს მუზეუმი ეროვნული მუზეუმის ერთიან მართვაში შევიდა.

რუსთაველის გამზირზე მდგარი შენობა 1910 წელს ნიკოლაი სევეროვმა დააპროექტა, შუა საუკუნეების ქართული დეკორის ელემენტებით; მან ა. ზალცმანის ძველი შენობა ჩაანაცვლა.

ჯანაშიას მუზეუმის მთავარი ექსპოზიცია რუსთაველის გამზირზეა. საგამოფენო დარბაზები სამშაბათიდან კვირის ჩათვლით 10:00-დან 18:00-მდეა ღია, ბოლო ვიზიტორს 17:30-მდე უშვებენ; ორშაბათს და ოფიციალურ დღესასწაულებზე მუზეუმი დაკეტილია. ბილეთების მოქმედი ფასები მუზეუმის ვებგვერდზეა.

გაერთიანების სხვა მუზეუმები სხვადასხვა ქალაქშია — ახალციხეში, მესტიაში, ვანში, დმანისში, სიღნაღსა და ბოლნისში — და თავისი განრიგი აქვთ.