ადგილები საქართველოში

ვულკანურ-ტექტონიკური ტბა ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, ჯავახეთის ვულკანური მთიანეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, სამსრისა და ჯავახეთის ქედებს შორის, ზღვის დონიდან 2 073 მეტრზე — ზედაპირის ფართობით (37,5 კვადრატული კილომეტრი) საქართველოს უდიდესი ტბა. არაღრმაა (მაქსიმუმ 3,3 მეტრი), ზამთარში იყინება და თევზით მდიდარია; ირგვლივ ფოკა, ვლადიმიროვკა, ტამბოვკა და როდიონოვკაა, ნაპირას კი ფოკის მონასტერი დგას.

რაჭა-ლეჩხუმის უდიდესი წყალსაცავი რაჭის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, ნაკერალას უღელტეხილის იქით, 1 100–1 200 მეტრზე — 1950-იან წლებში მდინარე შაორის მიწაყრილის კაშხლით შექმნილი 7,1 კილომეტრის სიგრძისა და 9,2 კვადრატული კილომეტრის ფართობის ტბა, რომელიც კარსტულ ქვაბულში ორ ძველ ტბას ფარავს, საქართველოს ყველაზე მაღალდაწნევიან შაორჰესს კვებავს და ნიკორწმინდის ტაძრის ფეხქვეშ მეთევზეებისა და მოკარვეების საყვარელი ადგილია.

ლეჩხუმის ხეობაში, სურმუშთან, 1953–1960 წლებში აგებული 69-მეტრიანი თაღოვანი კაშხლის — საქართველოს პირველი მაღალი კაშხლის — უკან ჩამდგარი ოვალური ტბა, 3,2 კილომეტრის სიგრძისა და 70 მეტრამდე სიღრმის, რომელსაც ლაჯანურა და ცხენისწყლიდან გვირაბით მოყვანილი წყალი კვებავს, მიწისქვეშა ლაჯანურჰესს ატრიალებს და ორბელის ხედიდან ფირუზისფერ ზოლად ჩანს.

„ვერცხლის ტბა“ — მყინვარული ცირკის ტბა ეგრისის ქედის სამხრეთ კალთაზე, 2 650 მეტრზე, 35 მეტრამდე სიღრმის, უთევზო და მტკნარი, რომელსაც მეგრული მითი ოქროსბეწვიანი ვერძისა და წყალში ჩაყვანილი ფარის შესახებ ახლავს — საქართველოს ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სალაშქრო მარშრუტის მიზანი.

ამიერკავკასიის ერთ-ერთი უღრმესი მთის ტბა გაგრის ქედის აღმოსავლეთით, ხეობაში, ზღვის დონიდან 884 მეტრზე — კლდეზვავით დაგუბებული ლაშიფსეს წყალი, რომელიც აფხაზეთის ერთ-ერთი მთავარი ტურისტული ღირსშესანიშნაობაა; ზღვისპირიდან აქამდე გზა 1936 წელს გაიყვანეს.